MEKTUP

Ameliyat odasından çıkan doktoru görünce ayağa fırladı: “Küçük oğlum nasıl? İyileşecek mi? Onu ne zaman görebilirim?”

Doktor, “Üzgünüm. Elimizden geleni yaptık, ama oğlun başaramadı”

Sally, “Neden küçük çocuklar kanser olurlar? Artık Tanrı önemsemiyor mu? Oğlumun sana ihtiyacı varken neredeydin Tanrım?”

Doktor, “Oğlunla bir süre yalnız kalmak ister misin? Oğlun üniversiteye aktarılmadan önce, hemşirelerden biri birkaç dakika dışarda olacak.”

Sally oğluna hoşça kal derken hemşirenin onunla kalmasını istedi. Parmaklarını sevgiyle onun kızıl kıvırcık saçlarında dolaştırdı. “Saçından bir tutam almak ister misin?” diye sordu hemşire.

Sally başını sallayarak onayladı. Hemşire oğlanın saçından bir tutam kesip plastik bir torbaya koydu ve Sally’e verdi.

Anne şöyle dedi“Bedenini incelenmesi için Üniversite’ye bağışlamak Jimmy’nin fikriydi. Bunun başka birisine yardımcı olabileceğini söyledi. Önce hayır dedim, ama Jimmy dedi ki, “Anne, ben öldükten sonra bedenimi kullanmayacağım. Belki kendi Annesi ile bir gün daha geçirebilmesi için başka bir oğlana yardımcı olur.” “Jimmy’min altın bir kalbi vardı. Her zaman başkalarını düşünürdü. Her zaman başkalarına yardım etmek isterdi.”

Sally son altı ayının çoğunu orada geçirdikten sonra, son defa Çocuk Hastanesinden dışarı çıktı. Jimmy’nin eşyalarının olduğu çantayı arabada yanına koydu.

Eve gitmek zordu. Boş eve girmek çok daha zordu. Jimmy’nin eşyalarını ve bir tutam saçının olduğu torbayı oğlunun odasına taşıdı.

Model arabaları ve diğer kişisel eşyaları odada tam olarak oğlunun her zaman koyduğu yerlere yerleştirdi. Oğlunun yatağına uzandı ve yastığına sarılarak uyuyuncaya kadar ağladı.

Uyandığında gece yarısı olmuştu. Yanında yatağın üzerinde katlanmış bir mektup vardı. Mektup şöyle diyordu:

“Sevgili Anneciğim, beni özleyeceğini biliyorum; ama seni unutacağımı ya da seni sevmekten vazgeçeceğimi düşünme, sadece “Seni Seviyorum” demek için etrafında olmayacağım.” Seni her zaman seveceğim Anneciğim, her gün daha fazla seveceğim. Bir gün birbirimizi tekrar göreceğiz. O zamana kadar, yalnız kalmamak için bir oğlan çocuğu evlat edinmek istersen, bu benim için uygundur. Odamı alabilir ve oyuncaklarımla oynayabilir. Ama, eğer onun yerine bir kız çocuğu almaya karar verirsen, muhtemelen oğlanların sevdiği aynı şeylerden hoşlanmayacaktır. Ona bebekler ve kızların sevdiği oyuncaklar almak zorunda kalacaksın, biliyorsun. Beni düşündüğün zaman üzülme. Burası gerçekten harika bir yer. Buraya gelir gelmez büyükbabam ve büyükannem beni karşıladı ve etrafı gezdirdi, ama her şeyi görmek uzun zaman alacak. Melekler çok güzel. Onların uçmalarını seyretmek hoşuma gidiyor. Ve biliyor musun? İsa resimlerine hiç benzemiyor. Yine de onu gördüğüm zaman, o olduğunu bildim. İsa’nın kendisi beni TANRI’yı görmeye götürdü! Ve tahmin et Anne, Tanrı’nın dizine oturdum ve O’nunla konuştum, sanki önemli biriymişim gibi. O zaman Tanrı’ya, hoşça kal demek ve her şeyi anlatmak için sana bir mektup yazmak istediğimi söyledim. Ama buna izin verilmediğini biliyordum. Ne oldu biliyor musun Anne? Tanrı bu mektubu yazmam için bana bir parça kağıt ve kendi kalemini verdi. Sanıyorum bu mektubu sana getirecek olan meleğin ismi Cebrail. Tanrı, kendisine sorduğun sorulardan birinin cevabını sana söylememi istedi. “O’na ihtiyacım olduğunda Tanrı’nın nerede olduğunu” sormuştun. Tanrı ‘İsa ile çarmıhta birlikte olduğu gibi benimle de orada olduğunu’ söyledi. Tüm Çocukları ile her zaman birlikte olduğu gibi, tam oradaydı. Oh, bu arada Anne, yazdığım mektubu senin dışında hiç kimse göremez. Başka herkes için bu sadece bir kağıt parçası. Güzel değil mi? Şimdi Tanrı’ya kalemini geri vermem gerekiyor. Yaşam Kitabına daha fazla isim yazması için kalemi lazım. Bu gece İsa ile birlikte yemek yiyeceğiz. Eminim yemek harika olacak.

Oh, az daha söylemeyi unutuyordum. Artık hiç ağrım yok. Kanser tamamen gitti. Memnunum çünkü artık o ağrıya katlanmayacağım ve Tanrı da o kadar acı çekmeme dayanamıyordu. Bu nedenle beni alması için Merhamet Meleğini gönderdi. Melek benim Özel bir teslimat olduğumu söyledi! Buna ne dersin?

Tanrı’nın, İsa’nın ve benim sevgimle imzalandı.