KONUŞMASI GECİKEN ÇOCUKLARDA BEYİN AKTİVİTESİ ANORMALLİĞİ

imagesLOKLMBQQ

Radyoloji dergisinin Aralık sayısında yayınlanan bir çalışmaya göre  alışılmadık şekilde konuşması geciken çocuklar beyinlerinin sol yanından çok beyinlerinin sağ tarafı ile dinlemeye eğilimliler.

Konuşma gecikmesiyle ilgili beyin aktivitesini incelemek için işlevsel manyetik rezonans görüntüleme (fMRI) kullanıldı. Miami Çocuk Hastanesinde radyoloji şefi olan Nolan R. Altman, M.D., “Nöro-görüntülemenin gelmesiyle, konuşma rahatsızlıklarına bakmanın yeni yolunu gördük.” dedi.

Araştırmacılar 17 anormal konuşa bozukluğu olan çocuk ve aynı yaşlarda konuşma bozukluğu olmayan 35 çocukta incelemelerini tamamladılar. İki grup arasında beyin aktivasyon modelleri karşılaştırıldı. Beynin pasif lisana tepkisini incelemek için, çocuklar annelerinin ses kayıtlarını dinlerken onların beyinleri görüntülendi. Çocuklar 2 – 8 yaş arası, ortalama 4,5 yaşındaydılar.

Bulgular ciddi konuşma gecikmesi olan çocukların konuşma bozukluğu olmayan çocuklara göre yüksek seviyelerde sağ beyin lobu aktivitesi olduğunu gösterdi. Konuşma bozukluğu olmayan çocuklar dinlerken beyinlerinin sol tarafını kullanmaya eğilimliler. Ayrıca 4 ve daha yukarı yaşta olan konuşma gecikmesi bulunan çocukların kontrol grubundaki çocuklardan daha az tam beyin aktivasyonları olduğunu buldular, bu potansiyel olarak konuşma gecikmesi olan çocukların büyüdükçe lisana daha az alıcı olduklarını belirtiyor.

Çocuklar tipik olarak 1 yaşında kadar ilk sözcüklerini söylerler ve 2,5 – 3 yaşına kadar basit cümleler kurarlar. Eğer 1 yaşındaki bir çocuk sözel sesler çıkarmadıysa veya konuşması aynı yaşta olan çocuklarla karşılaştırıldığında son derece belirsiz ise, o zaman çocuğun konuşma bozukluğu olup olmadığını belirlemek için anne babalara aile hekimlerine veya konuşma patoloğuna danışmaları tavsiye edilebilir.

“fMRI ile radyologlar bu karmaşık rahatsızlıkları olan çocukları teşhis etmeye, yönlendirmeye ve tedaviyi izlemeye yardımcı olabilirler.” Amerikan Konuşma – Lisan İşitme Derneğine (ASHA) göre, çocukların yaklaşık yüzde 2’si konuşma gecikmesine neden olabilecek duruma sahipler, buna duygusal veya davranışsal yetersizlikler, doğum komplikasyonları, yarık dudak veya damak, gelişimsel yetersizlikler, işitme kaybı ya da çevresel canlandırma yokluğu dahildir.

Dr. Altman sonraki adımın incelemeyi genişletmek ve konuşma gecikmesini teşhis etmek güvenilir bir test geliştirmek olduğunu söyledi. Konuşma gecikmesi olan çocukların beyin aktivasyon modellerini erken belirlemenin önemini vurguladı, böylece müdahaleler erken başlayabilir.

(Çeviri: Saffet Güler)

http://www.sciencedaily.com/releases/2003/11/031126065701.htm